Kalendarz

Tomasz Pacan "Krajobraz podniebny"


„Samoloty od wczesnego dzieciństwa wpisały się w krąg jego zainteresowań” - pisze o twórczości Tomasza Pacana Tadeusz Czarnecki – „Fascynuje go nie tylko sama w sobie maszyna czy pojedynczy jej element, ale przede wszystkim umiejętności pilotów, czyniących na pokazach lotniczych niewyobrażalne akrobacje. Pacan dotyka owych nieuchwytnych sytuacji, przybliża je na wyciągnięcie ręki. Fotografuje z ziemi wybrane fragmenty pokazu (beczka, pętla, przewrót, ślizg na ogon), tworząc obrazy pełne dynamiki, niepokoju -wyjątkowo sugestywnej ekspresji. Kadr wypełnia pojedynczym obiektem lub ich grupą w ustalonym szyku (schody w prawo lub lewo, ława, kwadrat, romb czy klin). Zamyka je w prostokącie, kwadracie, panoramie - kadrze, stosownie dobranym do fotografowanej sytuacji. Zarówno klasyczny prostokąt czy niewątpliwie trudny, neutralny kwadrat ma poza sobą. Eksperymentuje, odkrywa nowe możliwości. Rzeczywistość postrzega okiem filmowca, stąd panoramiczne ujęcia wyjęte niczym kadry z filmu”.

"Z głową w chmurach szukam siebie" - to motto wystawy i drugiego albumu fotografii pt. Krajobraz podniebny, autorstwa Tomasza Pacana. To kolejne wydawnictwo tego autora o tematyce lotniczej, która zawładnęła jego światem i zdominowała twórczość. Choć ten sam autor, choć to samo lotnictwo, jednak nie jest to druga część pierwszego albumu pt. Samoloty moje spojrzenie. Poprzez zastosowanie nowego sposobu kadrowania, autor uzyskał inną perspektywę, co daje nam nowe spojrzenie na jego lotnicze fotografie i estetyczne doznania w ich oglądaniu.

"Intuicyjna pewność pozwala mu na szybkie wyraziste podejmowanie decyzji. Chwyta to co godne uwagi, czyniąc obraz przejrzysty, posiadający matematyczny porządek, kompozycyjny ład. Unika sztywnej symetrii, tworzy zgrabną i zrównoważoną całość w zakresie tonów jak i kształtów. Mniejszą wyraźnie zarysowaną płaszczyznę samolotu równoważy większą, ale lżejszą optycznie grupą śladów linearnych. Aby zachować równowagę kształtów, pokaźną sylwetę obiektu umieszcza przy jednej krawędzi kadru, pozostałe mniejsze elementy po przeciwnej stronie." - Tadeusz Czarnecki.

"Świat postrzega w szlachetnej gamie czerni i bieli. Podobnie jak koledzy z kieleckiej szkoły krajobrazu "uprawiają" ziemię, tak Tomasz Pacan "uprawia niebo". Dostrzega w nim wytwory myśli i pracy człowieka - samoloty - które w połączeniu z prawami aerodynamiki i specjalnymi programami, tworzą wymyślne linie oraz geometryczne struktury. Zwarty szyk maszyn porusza się w określony sposób, a ponadto pozostawia ślad w przestrzeni, smugi kondensacyjne, dymy spalin oraz warkocze kolorowych dymów z urządzeń rozpylających. Ślady tworzą w rozległej przestrzeni plany: przedplan (mgła), pierwszy plan (smugi dymne) oraz plan główny "pejzażu niebieskiego" z sylwetami eskadry samolotowej. Tomasz, na podobieństwo rolnika, gospodaruje planami, tworząc pagóry utkane z pyłu i dymu. Jego "niebieskie pejzaże" rezygnują z koloru, przedstawiają świat sterylnie czysty, a przy tym piękny i uporządkowany." - Paweł Pierściński.

Tomasz Pacan - ur. 14 marca 1969 roku w Kielcach. Inżynier budownictwa lądowego, praktykujący w zawodzie od bez mała 15 lat. Fotograficznie realizuje się od ponad dekady. Uczestnik wielu plenerów i wystaw, autor albumów "Samoloty moje spojrzenie" (2007), "Krajobraz podniebny" (2009).
 

MUZEUM FOTOGRAFII
Wystawa czynna do 30.10.2011r.

Aktualne wystawy